Nepokolebljiva tradicija

Miloš Martinović je fotograf iz Beograda, specijalizovan za arhitekturu i fotografiju enterijera. Rođen je 1985. godine u malom gradu Kikinda na severu Srbije. Sa 15 godina odlučio je (iz razloga koji su sada već nepoznati njegovoj starijoj svesti) da želi da bude arhitekta kada odraste. Ova odluka ga je dovela do studija arhitekture na Arhitektonskom fakultetu Univerziteta u Beogradu od 2004-2009. Potom je proveo 8 godina radeći kao arhitekta, na raznim projektima u Srbiji i Rusiji. Za to vreme, kupio je svoj prvi DSLR fotoaparat i ubrzo shvatio da više uživa u fotografisanju zgrada nego da ih projektuje ili gradi. Svoje prve plaćene fotografske radove upravo je dobio snimajući projekea na kojima je radio kao arhitekta. Ispostavilo se da je arhitektonska fotografija savršena mešavina njegove ljubavi ka arhitekturi i fotografiji. 2017. konačno je odlučio da napusti arhitekturu i potpuno se posveti fotografiji. Od tada snima zanimljive projekte širom Srbije i šire, dokazujući, pre svega sebi, da se može uživati u odlasku na posao, zabavljati se i biti srećan u svom profesionalnom životu.

Milos Martinovic is a photographer based in Belgrade, Serbia, specializing in architecture and interiors photography. He was born in 1985 in a small town of Kikinda, Serbia. At the age of 15, he decided (for reasons lost to his older self) that he wanted to be an architect when he grew up. This decision led him to studying architecture at the University of Belgrade's Architecture school from 2004-2009. He then spent 8 years working as an architect, doing various projects in Serbia and Russia. During this time, he bought his first DSLR camera and soon realised he enjoyed photographing buildings more than he liked designing or building them. He got his first commissioned photographic work shooting projects he was working on as an architect. Architectural photography turned out to be a perfect mix of his interests towards both architecture and photography. In 2017 he finally decided to switch from architecture to working as a full time photographer. Since then, he has been shooting interesting projects all over Serbia and beyond, proving, mainly to himself, that you can enjoy going to work, have fun and be happy in your professional life.

Srpsko-vizantijski arhitektonski stil preovlađuje u poznom srednjem veku u Srbiji (14. vek). Iako moderna u to vreme, srpska crkvena arhitektura je od tada doživela malo inovacija. Iako izgledaju staro, sve prikazane crkve izgrađene su u poslednjih 20 godina (samo je Hram Svetog Save prvobitno projektovan 1930-ih, redizajniran 1980-ih, ali nije izgrađen do 2004). Ove crkve pokazuju potpuni nedostatak pomaka u arhitektonskom stilu u proteklih 700 godina, jer je Srpska pravoslavna crkva očigledno nespremna da prihvati bilo kakve moderne promene, umesto toga držeći se tradicije, baš kao i u svojim društvenim stavovima. U Srbiji do danas nema arhitektonski modernih crkava. Njihov oblik i funkcija ostali su u 14. veku. Na glavnoj slici prikazana je Crkva Svetog Nikole u okviru manastira Rakovica u Beogradu. Sagrađena 2019. godine, stilski deli upadljivu sličnost sa kulom iznad manastirske kapije koja se vidi u pozadina, sagrađenoj u 19. veku, kao i glavnom manastirskom crkvom izgrađenoj u 17. veku, koja se vidi kao treća bela kula u levom uglu. Na drugoj slici je Hram Svetog apostola Mateje, u Beogradu, izgrađena 2018. godine. Na trećoj slici prikazan je Hram Svetog Save, najveći religiozni objekat u Srbiji, podignut 2004. godine, na čiji je dizajn jasno uticala vizantijska crkva Aja Sofija. Poslednja slika prikazuje Crkvu Svetog apostola Luke, podignutu 2003. godine u Beogradu.